Efekt w WebGL bez three.js. 2,2 KB zamiast 134 KB
tyle waży najmniejsza wersja z three.js, a mój kod 2,2 KB
Krótko
Film na górze mojej strony faluje wokół kursora. Na komputerze robi to WebGL pisany ręcznie, bez biblioteki three.js. Po kompresji ten kod waży 2,2 KB. Najmniejsza wersja z three.js, jaką udało mi się zbudować, waży 134 KB.
Three.js to bardzo dobra biblioteka do grafiki 3D w przeglądarce. Przez pewien czas pierwszy ekran mojej strony działał właśnie na niej i pokazywał scenę 3D. Wróciłem jednak do filmu z falowaniem, a three.js usunąłem z projektu, bo nic innego z niego nie korzystało. Ten efekt nie ma w sobie żadnego 3D. To jeden film i jeden prosty program dla karty graficznej.
Co ten efekt robi
Wokół kursora rozchodzi się fala, która lekko wygina obraz. Blisko kursora kolory minimalnie się rozjeżdżają, a na całość nakładam delikatne ziarno jak na taśmie filmowej. Zwykły film i CSS tego nie potrafią, bo każdy piksel trzeba policzyć osobno, zależnie od położenia kursora. Taki program to shader i wykonuje go karta graficzna.
Jak to działa bez biblioteki
Potrzebne są trzy rzeczy:
- Jeden trójkąt. Jest większy od ekranu, więc przykrywa go w całości. Karta graficzna wykonuje shader dla każdego piksela pod nim.
- Klatka filmu jako tekstura. Film gra w zwykłym elemencie wideo, a jego bieżąca klatka trafia do karty graficznej.
- Shader. Dla każdego piksela liczy odległość od kursora, przesuwa miejsce odczytu obrazu i dodaje ziarno.
Three.js dałoby mi kamerę, scenę, materiały i oświetlenie. Tutaj nie używam żadnej z tych rzeczy, a kod shadera i tak musiałbym napisać sam.
Ile to waży
Do porównania zbudowałem w three.js 0.187 samo minimum potrzebne do tego efektu: renderer, scenę, kamerę, jeden trójkąt, teksturę wideo i pusty shader. Oba pliki zminifikowałem tym samym narzędziem (esbuild) i skompresowałem gzipem.
| Po minifikacji | Po kompresji | |
|---|---|---|
| Mój kod z shaderem | 4,6 KB | 2,2 KB |
| Minimum z three.js, bez kodu efektu | 535 KB | 134 KB |
Uczciwie: bibliotekę można by pobierać tylko na komputerze, więc telefon nie płaciłby całej tej różnicy. Mój kod telefon pobiera, choć go nie uruchamia. Nawet wtedy komputer musiałby pobrać około 60 razy więcej kodu dla tego samego efektu.
Mały plik to nie wszystko
Ten efekt może obciążać komputer przez cały czas, gdy strona jest otwarta. Najdroższe jest wysyłanie klatki filmu do karty graficznej, dlatego ograniczam to na trzy sposoby:
- Tylko nowe klatki. Film ma 24 klatki na sekundę, a ekran odświeża się co najmniej 60 razy. Klatkę wysyłam dopiero, gdy przeglądarka zgłosi nową. Jeśli tego nie potrafi, wysyłam najwyżej 30 razy na sekundę.
- Tylko gdy to widać. Po przewinięciu strony albo przejściu na inną kartę efekt przestaje wysyłać i rysować klatki.
- Bez dodatkowych pikseli. Film ma 1600 pikseli szerokości i leży pod ciemnym przyciemnieniem, więc na ekranach o dużej gęstości i tak rysuję w zwykłej rozdzielczości.
Kiedy efektu w ogóle nie ma
Efekt jest dodatkiem, a strona musi działać bez niego. Pod spodem cały czas gra zwykły film. Shader nie włącza się, gdy:
- ekran ma do 900 pikseli szerokości, czyli na telefonach i wielu tabletach,
- komputer zgłasza najwyżej 4 rdzenie procesora,
- ktoś ustawił w systemie ograniczenie animacji albo włączył tryb dostępności na stronie,
- przeglądarka nie obsługuje WebGL albo shader się nie skompiluje.
Warstwa z efektem pojawia się dopiero po narysowaniu pierwszej klatki filmu. Wcześniej zasłaniała pierwszy ekran czernią, zanim film zdążył się wczytać.
Kiedy wybrałbym three.js
Ręczny kod też ma swoją cenę. Sam odpowiadam za każdy szczegół, nawet za to, żeby obraz nie wyświetlał się do góry nogami, bo WebGL liczy współrzędne tekstury od dołu, a klatka filmu zaczyna się od góry. Przy prawdziwej scenie 3D, z modelami, światłem i kamerą, wybrałbym three.js bez wahania, bo pisanie tego ręcznie nie miałoby sensu.
Zanim dodam bibliotekę, sprawdzam, ile z niej naprawdę użyję. Jeśli chcesz na stronie efekt, który nie spowolni jej dla klientów, napisz, a sprawdzimy, czy da się go zrobić lżej.